Naszyjnik z zawieszką na sznurze kwarców rutylowych z kolekcji Minakari

Minakari – dwie strony, pełnia znaczenia

W tradycyjnym minakari to, co najcenniejsze, nie musi być widoczne. W Indiach wierzy się, że prawdziwe piękno nie musi być widoczne, wystarczy, że jest blisko serca. Kolekcja Minakari czerpie z tej myśli, ale oddaje ją w Twoje ręce. Wykonana w Radżastanie z emaliowanego grawerowanego srebra, jest dwustronna, dlatego daje ci wybór. To Ty decydujesz, którą stronę czynisz widoczną, a którą sekretną; co pokazujesz, a co zachowujesz. W zależności od dnia, nastroju i tego, jak bardzo chcesz być widziana.

Krótki naszyjnik z kwarcem rutylowym i zawieszką w kształcie łezki

Krótki naszyjnik na sznurze z kwarców rutylowych zdobi zawieszka w kształcie łezki. Kwarc rutylowy to wyjątkowa odmiana minerału, charakteryzująca się delikatnymi, igłowatymi wrostkami rutylu, które tworzą ciepłe, miodowe linie w mlecznym, subtelnie opalizującym kamieniu. Te naturalne struktury przypominają promienie słońca zatrzymane we wnętrzu minerału. Dwustronna zawieszka w formie łezki pozwala na różnorodne stylizacje. Jedną stronę zdobi transparentne kundan glass czyli wysokiej jakości indyjskie szkło oprawione w pozłacane, srebrne ramy i uzupełnione detalami z czarnej emalii. Druga jest bogato zdobiona florystycznym wzorem w odcieniach zieleni i błękitu, wykonanym ręcznie przez lokalnych rzemieślników w Radżastanie tradycyjną techniką minakari. Brzegi zawieszki dopełnia ornament z czarnych pnączy, podkreślający jej artystyczny i symboliczny charakter.

Zachwycające minakari czyli praca w kolorze nieba

Minakari to starożytna perska technika zdobienia metalu kolorową emalią, której nazwa pochodzi od słów „mina” (niebo) i „kari” (praca) co razem oznacza „pracę w kolorze nieba”. Zdobienia wykonane tą techniką mają głębokie kulturowe znaczenie w Indiach, Iranie i Pakistanie, gdzie od wieków są wyznacznikiem statusu. Nasza kolekcja wykorzystuje elementy stworzone w Radżastanie, w mieście Jaipur, gdzie minakari kultywowane jest w niewielkich rodzinnych warsztatach przekazujących wiedzę z pokolenia na pokolenie. W tradycji indyjskiej rewers biżuterii – ta strona, która dotyka skóry – był miejscem szczególnym. To tam umieszczano osobiste symbole, które miały moc tylko dla właściciela. W dawnych wiekach pod warstwą minakari ukrywano inicjały kochanków, daty ważnych wydarzeń, symbole rodzinne lub duchowe – tworzono indywidualny „kod”, który rozumiał tylko właściciel. Panna młoda często widziała rewers swojej biżuterii ślubnej dopiero w dniu ceremonii – miało to symbolizować myśl: „Piękno ma być najpierw dla Ciebie, nie dla innych”. Jeśli zainteresowała Cię ta technika i chcesz dowiedzieć się więcej, zajrzyj do zakładki „Rzemiosła Świata”.